Kauw, kraai en raaf verschil – Zwarte vleugels als spiegels van bewustzijn
De kauw bewaakt de kring. De kraai maakt haar eigen gereedschap. De raaf vliegt zo groot als een buizerd door de ruimte. Zwarte vleugels als spiegels van bewustzijn.
Wanneer zwart niet donker is maar wijs
Er was een tijd dat vooral de kauwen er waren.
Op de daken.
In groepen.
Altijd samen.
En de laatste tijd zijn daar ineens de kraaien.
Niet alleen zie ik hen.
Zij lijken mij ook te zien.
Alsof er iets verschuift.
Dit is geen blog over “zwarte vogels”.
Dit is een verhaal over spiegels met vleugels.
De kauw – de hoedster van de kring
De kauw is de kleinste van de drie.
Een zachte grijze gloed in haar nek.
Een bijna lichtgevend blauw oog.
Ze leeft in kolonies.
Dicht bij elkaar.
Met vaste partners.
Kauwen kiezen elkaar en blijven trouw.
Ze herkennen elkaars stem.
Ze weten wie bij de kring hoort.
In hun aanwezigheid voel ik gemeenschap.
Samen dragen.
Samen waken.
De kauw vraagt:
Weet jij waar jouw plek is?
Weet jij bij wie je hoort?
De kraai – de denker en maker
De zwarte kraai is groter.
Diepzwart met een glans die alleen zichtbaar wordt in het juiste licht.
Ze leeft vaak in paren of kleine familiegroepen.
Minder kolonie.
Meer eigen terrein.
Kraaien maken hun eigen gereedschap.
Ze buigen takjes.
Ze bedenken oplossingen.
Ze gebruiken wat er is en creëren wat ontbreekt.
Dat raakt me.
Niet wachten tot iets wordt aangereikt.
Zelf maken wat nodig is.
De kraai kijkt recht aan.
Hun blik landt niet op mijn gezicht, maar ergens dieper.
Ze vraagt:
Gebruik jij wat je weet?
Durf jij je intelligentie in te zetten?
De raaf – de wachter van de ruimte
De raaf is indrukwekkend groot.
Bijna zo groot als een buizerd.
Zwaardere snavel.
Rauwere stem.
Een vleugelslag die trager en krachtiger voelt.
Raven leven vaak in paren en blijven elkaar trouw.
Ze spelen in de lucht.
Ze rollen en buitelen in de wind.
Er zit iets oers in hen.
Iets dat ouder voelt dan woorden.
De raaf leert overzicht.
Hoogte.
Ruimte.
Ze vraagt:
Durf jij groter te worden dan je oude verhaal?
Nuttig in het donker
Wat vaak vergeten wordt, is hoe belangrijk ze zijn voor de natuur.
Ze ruimen aas op.
Ze eten insecten.
Ze verspreiden zaden.
Ze maken schoon waar anderen wegkijken.
Zonder hen raakt het ecosysteem uit balans.
Ze zijn geen onheil.
Ze zijn onderhoud.
Misschien is dat hun meest aardse les:
Ook wat donker lijkt, dient het leven.
Zonder donker geen glans
We zijn soms bang voor zwart.
Voor schaduw.
Voor wat niet direct licht is.
Maar kijk naar de maan.
Ze geeft geen eigen licht.
Ze wordt zichtbaar omdat het donker haar draagt
en omdat het zonlicht haar raakt.
Zonder nacht geen maan.
Zonder schaduw geen glans.
Misschien verschijnen de kauw, de kraai en de raaf daarom op momenten van verandering.
Niet om angst te brengen.
Maar om bewustzijn te verdiepen.
We hebben het donker nodig.
Om diepte te voelen.
Om contrast te ervaren.
Om te weten wat werkelijk straalt.
De maan schaamt zich niet voor haar nacht.
Waarom zouden wij dat doen?
Wat het mij nu vertelt
Eerst waren er vooral kauwen.
Gemeenschap.
Veiligheid.
Nu zie ik meer kraaien.
Zelfstandigheid.
Creatiekracht.
Ze kijken.
Ik kijk terug.
En ergens tussen die blikken ontstaat bewustwording.
Misschien is dat wat krachtdieren werkelijk doen.
Niet voorspellen.
Niet sturen.
Maar spiegelen.
🌿 Verder lezen & verdiepen
Ik ben afgestudeerd als spiritueel coach.
Via mijn blogs deel ik mijn kennis, ervaringen en inzichten rondom bewustwording, natuurspiritualiteit en innerlijke groei — in woorden én in beelden.
Mijn liefde voor de natuur en haar symboliek vormt daarin een rode draad. Wat ik zie in het landschap, in dieren en in stilte, vertaal ik naar verhalen die je uitnodigen om opnieuw te kijken.
Mijn teksten en foto’s zijn bedoeld als inspiratie en uitnodiging tot zelfonderzoek. Ze zijn geen vorm van persoonlijke begeleiding, maar een bedding waarin je jouw eigen antwoorden kunt ontmoeten.
Wil je verder lezen? Verdiep je dan in andere artikelen op mijn website.
Vind je mijn werk waardevol en wil je mijn schrijfsels ondersteunen? Dat kan via Buy Me a Coffee ☕✨
Dank je dat je hier bent. 🤍
In Liefde, Caroline
