Ik ben natuurfotograaf, storyteller, aquarellist en songwriter, met een liefde voor natuur, mythologie, oude wijsheid en alles wat verwondering wakker maakt.
Mijn nieuwsgierigheid brengt me van godinnen, heksen en vergeten verhalen uit mijn Limburgse omgeving tot mijn Puerto Ricaanse roots en de oude wijsheid van de Taíno. Steeds opnieuw kom ik uit bij dezelfde vraag: welke verhalen dragen we eigenlijk met ons mee?
Caroline Wirtz
Over mij
Ik ben Caroline — natuurfotograaf, beeldmaker, schrijver, songwriter en iemand die zich eindeloos kan verwonderen over wat er om ons heen leeft.
De natuur is voor mij geen achtergrond. Ze is een verhaal op zichzelf. In het licht tussen de bomen, een vogel die precies op het juiste moment verschijnt, oude stenen langs een vergeten pad of een landschap waar generaties vóór ons al naar keken. Met mijn camera probeer ik niet alleen vast te leggen wat ik zie, maar vooral wat een plek of moment met mij doet.
Die verwondering krijgt steeds meer vormen. Soms wordt het een foto, soms een verhaal, soms een aquarel en soms een song. Ik vind het heerlijk dat één beeld, dier, plek of herinnering zomaar kan veranderen in iets nieuws. Mijn creativiteit hoeft niet in één hokje te passen.
Ik verdiep me graag in mythologie, godinnen, priesteressen, heksenverhalen, folklore en oude gebruiken. Niet omdat ik alles letterlijk hoef te geloven, maar omdat ik nieuwsgierig ben naar wat mensen eeuwenlang hebben doorgegeven. Naar de verhalen achter een landschap, een bron, een boom, een ruïne of een naam die nog ergens in de geschiedenis rondwaart.
Vooral Sacred Places en Ancestral Wisdom trekken mij steeds meer. Oude plekken, lokale geschiedenis en voorouderverhalen laten zien dat we nooit helemaal losstaan van wat vóór ons kwam. Soms ligt een verhaal verstopt in een archief, soms in een volksverhaal en soms gewoon onder onze voeten.
Ook spiritualiteit hoort bij mij, maar steeds meer op mijn eigen manier. Dicht bij de natuur, symboliek, intuïtie en verwondering. Minder zoeken naar antwoorden van buitenaf en meer kijken, voelen, lezen, ontdekken en mijn eigen verbanden leggen.
Mijn website groeit daarin met mij mee. Hier vind je natuurfotografie, aquarel, muziek en songs, verhalen over dieren en krachtdieren, godinnen en mythologie, heksen en folklore, kruiden en bloemen, oude wijsheid, bijzondere plekken en alles wat mij nieuwsgierig genoeg maakt om verder te kijken.
Ik hoef niet overal een antwoord op te hebben.
Soms is verwondering al genoeg.
IJsvogel
Er zijn momenten waarop alles stilvalt.
En dan — een flits van blauw.
De ijsvogel verschijnt nooit luid. Hij is er ineens. Als een ademteug kleur boven het water. Turquoise, koper, vuur en lucht in één klein lichaam. Mijn favoriete Nederlandse vogel om te fotograferen, juist omdat hij mij dwingt tot stilte. Tot wachten. Tot aanwezig zijn.
Uren kan ik zitten. Luisteren naar riet dat beweegt, water dat zacht tegen de oever klopt. En dan — daar zit hij. Op een tak boven het spiegelende oppervlak. Vol focus. Vol precisie.
De ijsvogel herinnert mij eraan dat schoonheid niet schreeuwt. Ze verschijnt wanneer je stil genoeg bent om haar te zien.
Steenuil
En dan de steenuil.
Dit kleine dotje met ogen die alles lijken te begrijpen.
Waar de ijsvogel een flits is, is de steenuil een verhaal. Hij kijkt. Kantelt zijn kop. Observeert alsof hij al eeuwen op dezelfde paal zit en precies weet wat er in het landschap gebeurt.
Ik hou van zijn gezichtsuitdrukkingen. Die serieuze blik die ineens verandert in iets bijna ondeugends. Alsof hij mij fotografeert in plaats van andersom.
De steenuil voelt als een oude ziel in een klein lichaam. Aards. Nabij. Wijs zonder zwaar te zijn.
En iedere keer als ik hem vastleg, voel ik het weer: fotografie is geen jagen. Het is ontmoeten.
Mijn pad
Mijn pad beweegt mee met wat mij raakt, verwondert en steeds opnieuw nieuwsgierig maakt.
De natuur is daarin mijn vaste bedding. Vanuit fotografie groeide mijn liefde voor verhalen, symboliek en oude wijsheid. Voor godinnen en priesteressen, heksenverhalen en folklore, voorouders en sacred places. Voor plekken waarvan je voelt dat er meer verhalen liggen dan je op het eerste gezicht kunt zien.
Steeds vaker kijk ik ook naar mijn eigen wortels. Naar Limburg, de verhalen van hier en de vrouwen en mannen die vóór mij leefden. Maar ook naar Puerto Rico en de Taíno, waar een ander deel van mijn geschiedenis zich laat zien. Ik vind het magisch hoe oude verhalen soms ineens dichtbij komen, alsof ze al die tijd ergens op je lagen te wachten.
Mijn creativiteit beweegt daarin gewoon mee. Soms vang ik iets met mijn camera, soms met aquarel en soms ontstaat er een tekst waar later een song uit groeit. Alles begint eigenlijk op dezelfde plek: bij iets wat me raakt en waarvan ik denk — dit wil ik bewaren, begrijpen of doorgeven.
Deze website is daar mijn plek voor.
Een plek waar natuur, vrouwelijke wijsheid, mythologie, voorouders, creativiteit en verwondering elkaar mogen ontmoeten.
Deze voelt voor mij veel meer als jouw sfeer.
Twee dappere dodo’s op een rots in Noorwegen
Brute moord in Zuid-Afrika
Dieren wijzen mij de weg naar binnen.
Dieren zijn voor mij spiegels van puurheid en aanwezigheid.
Ze leven in het moment, zonder oordeel, zonder haast. In hun blik zie ik rust, in hun gedrag herken ik instinct en vertrouwen. Ze brengen me terug naar de essentie — wie ik ben zonder ruis.
Of het nu een vogel is die zingt in de ochtend of een hond die je aankijkt met onvoorwaardelijke liefde… dieren herinneren me eraan dat verbinding zonder woorden vaak het diepst raakt.
Ze leren me vertragen, voelen en gewoon aanwezig zijn.